Seçim Biter, Sözler Unutulur: Abdulvahap Gazi Türbesi Kaderine mi Terk Edildi?

Seçim Biter, Sözler Unutulur: Abdulvahap Gazi Türbesi Kaderine mi Terk Edildi?

Dört medeniyete başkentlik yapmış, toprağını sıksanız tarih ve maneviyat fışkıran cennet köşemiz İznik, Türkiye’nin dört bir yanından hatta yurt dışından ziyaretçileri ağırlamaya devam ediyor. Ancak bu kadim kentin en önemli manevi merkezlerinden biri olan Abdulvahap Gazi Hz. Türbesi’ne gidenlerin karşılaştığı manzara, ne yazık ki İznik’in sahip olduğu o büyük mirasa hiç yakışmıyor.

Her seçim dönemi sandıklar kurulmadan önce bu tepeye çıkan siyasetçileri çok iyi hatırlıyoruz. Mikrofonu eline alan, fotoğraf karelerine giren herkesin dilinde aynı nakarat: “Burası bizim göz bebeğimiz, hak ettiği değeri bulacak. Sadece gerekeni değil, olması gerekenden katbekat fazlasını yapacağız!”

Peki, seçimler bittiğinde ne oluyor?

Verilen devasa sözler unutuluyor, Vaatler sandıkların içinde kilitli kalıyor ve o şaşaalı projeler bir sonraki seçime kadar rafa kaldırılıyor.

Geçtiğimiz günlerde Almanya’dan gurbetçi gruptan Kütahya Tavşanlı’dan gelen öğrencilere kadar pek çok misafiri bu kutsal mekânda ağırladık. Türkiye’nin ve dünyanın farklı yerlerinden buraya dua etmeye, tarihle buluşmaya gelen insanlar ne buldu dersiniz?

Bakımsızlıktan geçilmeyen bir çevre, damla damla akan bakımsız çeşmeler, yetersiz hijyen koşulları ve en acısı; koskoca anayoldan girerken nerede olduğunu şaşırtan, bulunması neredeyse imkânsız kılınan tabelasız, yönlendirmesiz yollar...

İş lafa geldiğinde "4 medeniyetin başkenti" diye övünmeyi çok iyi biliyoruz. Ancak o medeniyetlerin ve manevi büyüklerimizin mirasın sahip çıkmaya gelince görünmez oluyoruz. Dünyanın veya Türkiye’nin bir ucundan yola çıkıp buraya gelen bir ziyaretçinin; "Burası gerçekten o anlatılan yer mi, neden bu kadar bakımsız?" sorusuyla karşı karşıya kalması bu şehre yapılan en büyük haksızlıktır.

Buradan yerel yetkililere ve meydanlarda süslü cümleler kuran siyasetçilere sesleniyoruz: Abdulvahap Gazi Türbesi bir seçim malzemesi değil, bu toprakların manevi tapusudur. İnsanların temel ihtiyacı olan temizliği sağlamak, iki damla suyu düzgün akıtmak ve yola anlaşılır bir giriş tabelası koymak devasa bütçeler gerektirmez; sadece gönül ve sorumluluk gerektirir.

Seçim zamanı verilen sözlerin arkasında durma vakti geldi de geçiyor. Ziyaretçilerin hevesini kursağında bırakmayı, bu kadim mekanı bakımsızlığa mahkûm etmeyi bırakın. İznik’in maneviyatına da, buraya gelen misafirlere de hak ettiği değeri verin.