SAHİLİ TALAN EDENLERE DUR DENİYOR!
DOBRA DOBRA SÜLEYMAN BİLİR KÖŞE YAZISI İznik sahilleri yıllardır göz göre göre işgal edildi. İznik Gölü kıyıları; konteynerlerle, barakalarla, sözde “bağ-bahçe” düzenleriyle adeta parsellendi. Açık konuşalım: Ortada ne plan var, ne izin var, ne de çoğu
SAHİLİ TALAN EDENLERE DUR DENİYOR!
DOBRA DOBRA SÜLEYMAN BİLİR KÖŞE YAZISI
İznik sahilleri yıllardır göz göre göre işgal edildi.
İznik Gölü kıyıları; konteynerlerle, barakalarla, sözde “bağ-bahçe” düzenleriyle adeta parsellendi.
Açık konuşalım:
Ortada ne plan var, ne izin var, ne de çoğu yerde tapu var.
Ama yıllarca kimse dokunmadı.
Bugün gelinen noktada ise gerçek ortaya çıkıyor. Belediye harekete geçti, yıkımlar başladı. Müşküle’den Derbent’e uzanan sahil hattında kaçak ne varsa tek tek kaldırılıyor.
Geç kalınmış mı? Evet.
Gerekli mi? Tartışmasız evet.
Çünkü sahil dediğin yer herkesindir. Üç beş kişinin keyfine göre kapatılacak, tel çekilecek, “burası benim” denilecek yer değildir.
Bugün en çok konuşulan konu şu:
“Ben yıllardır oradaydım, neden şimdi?”
Cevap basit:
Yanlış, yıllarca yapılmış olmasıyla doğruya dönüşmez.
Üstelik mesele sadece sahil değil. Tarım arazileri de aynı şekilde kaçak yapılarla doldu. Tiny house adı altında kurulan yapılar, aslında sistemli bir işgale dönüştü.
Şimdi devlet ve belediye diyor ki:
Dur!
3194 sayılı İmar Kanunu ortada.
Kural belli.
İzin yoksa yapı da yok.
Kimse kusura bakmasın…
Bugün yıkılan sadece beton değil.
Alışkanlıklar yıkılıyor.
Ve belki de ilk kez, İznik Gölü nefes alıyor.
Nefes alalım, çevremizin güzelliğini görelim.
